Skip to main content

စက္မႈဇုန္မ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနမႈအေျခအေနမ်ားႏွင့္ စက္မႈဇုန္ ဥပေဒ၏အေရးပါမႈ

စက္မႈဇုန္မ်ား အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနမႈအေျခအေနမ်ားႏွင့္ စက္မႈဇုန္ ဥပေဒ၏အေရးပါမႈ

အက်ဥ္းခ်ဳပ္

          ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ စိုက္ပ်ိဳးေရးကိုအေျချပဳႏိုင္ငံျဖစ္သည့္အတြက္ ၁၉၉၀-၁၉၉၁ ခုႏွစ္တြင္ လယ္ယာက႑ႀကီးပါဝင္မႈ အခ်ိဳးအစားသည္ ၅၇.၃ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ အမ်ားဆုံးပါဝင္ခဲ့ၿပီး စက္မႈ က႑ႀကီးအေနျဖင့္ ၁၀.၅ ရာခိုင္ႏႈန္းျဖင့္ အနည္းဆုံးတည္ရွိခဲ့ပါသည္။

          ျမန္မာႏိုင္ငံ၏စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးမႈကို စက္မႈက႑ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈျဖင့္ ေျပာင္းလဲရည္မွန္း ေဆာင္႐ြက္ရန္အတြက္ ၂၀၁၃-၂၀၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ၃၃ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ၂၀၁၄-၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္  ၃၅ ရာခိုင္ႏႈန္း၊ ၂၀၁၅-၂၀၁၆ ခုႏွစ္တြင္  ၃၅.၄ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိတိုးတက္ခဲ့ၿပီး ၂၀၃၀-၂၀၃၁ ခုႏွစ္ တြင္ ၃၇ ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ တိုးတက္လာရန္ရည္မွန္း၍ ေဆာင္႐ြက္လ်က္ရွိပါသည္။

          ဤစာတမ္းတိုတြင္ စက္မႈဇုန္မ်ားႏွင့္ စက္မႈက႑ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ စက္မႈဇုန္ ဥပေဒမူၾကမ္း၏ရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပထားပါသည္။ တည္ေထာင္ၿပီးသည့္စက္မႈဇုန္ေပါင္း ၆၀ ခန္႔ရွိၿပီး လတ္တေလာစက္မႈဇုန္မ်ား၏ ေဆာင္႐ြက္မႈအေျခအေနမ်ားႏွင့္ ႀကဳံေတြ႕ေနရသည့္ အခက္အခဲမ်ား၊ စက္မႈဇုန္တစ္ခု၏ မရွိမျဖစ္အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ယွဥ္တြဲေဖာ္ျပထားပါသည္။ စက္မႈဇုန္တည္ေထာင္ရာတြင္ လိုအပ္သည့္ဥပေဒႏွင့္ ဆက္စပ္သည့္အျခားဥပေဒမ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏အျမင္ႏွင့္အႀကံျပဳခ်က္မ်ား၊ ထိုင္းႏိုင္ငံႏွင့္ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံတို႔တြင္စက္မႈဇုန္တည္ေထာင္ ေနမႈအေျခအေနမ်ား၏ အခ်က္အလက္မ်ားကိုရွာေဖြျပဳစု၍ လႊတ္ေတာ္တြင္ မၾကာမီေဆြးေႏြးမည့္ စက္မႈဇုန္ဥပေဒၾကမ္းအတြက္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ဖတ္႐ႈ႕ေလ့လာႏိုင္ရန္ တင္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

စာတမ္းတိုအမွတ္စဥ္ - ၁၀၆

မာတိကာ

စဥ္                                       အေၾကာင္းအရာ                                စာမ်က္ႏွာ

၁။    နိဒါန္း     ၃

၂။   စက္မႈဇုန္အဓိပၸါယ္ႏွင့္ စက္မႈဇုန္ဥပေဒမူၾကမ္း                                                      ၃

၃။   ေနာက္ခံအေၾကာင္းအရာ                                                                              ၄

၄။   ေဆာင္႐ြက္လ်က္ရွိသည့္ စက္မႈဇုန္မ်ား                                                              ၅

၅။   လတ္တေလာႀကဳံေတြ႕ေနရသည့္ စက္မႈဇုန္မ်ား၏အေျခအေန                                  ၆

၆။   စက္မႈဇုန္မ်ား၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ား                                                             ၈

၇။   စက္မႈဇုန္ဥပေဒ လိုအပ္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္း                                                    ၉

၈။   ဆက္စပ္သည့္အျခားတည္ဆဲဥပေဒမ်ား                                                             ၁၀

၉။   ႀကဳံေတြ႕ေနရသည့္ျပႆနာရပ္မ်ား                                                                  ၁၀

၁၀။ စက္မႈဇုန္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္အျမင္မ်ား                                                                   ၁၁

၁၁။ ႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕၏ ေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ား                                                                             ၁၂

      (က) ထိုင္းႏိုင္ငံ                                                                                          ၁၂

      (ခ )  ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံ                                                                                   ၁၃

၁၂။ နိဂုံး                                                                                                        ၁၄

 

နိဒါန္း

၁။       ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၅ အရ ေဈးကြက္စီးပြားေရး စနစ္ကိုက်င့္သုံး၍ အစိုးရသည္ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္တြင္ ႏိုင္ငံေတာ္၏စီးပြားေရးမူဝါဒ (၁၂) ရပ္ကိုခ်မွတ္ ခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါစီးပြားေရးမူဝါဒ (၁၂) ရပ္အနက္ တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္ေသာ ဘက္စုံဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ ေရး၊ ပို႔ကုန္ျမႇင့္တင္ႏိုင္ေရးတို႔အတြက္ လယ္ယာက႑ႏွင့္စက္မႈက႑ ဟန္ခ်က္ညီညီခ်ိတ္ဆက္၍ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စက္မႈဇုန္မ်ားျပန္လည္ အသက္ဝင္ေစေရးႏွင့္ အသစ္တည္ေထာင္မည့္စက္မႈဇုန္မ်ား စနစ္တက်ျဖစ္ထြန္းလာေရးတို႔အတြက္ အစိုးရအေနျဖင့္ မူဝါဒေကာင္းမ်ား ခ်မွတ္ရန္လိုအပ္ပါသည္။

စက္မႈဇုန္အဓိပၸါယ္ႏွင့္ စက္မႈဇုန္ဥပေဒမူၾကမ္း

၂၊       စက္မႈဇုန္ဆိုသည္မွာ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႕က အမိန္႔ေၾကာ္ျငာစာထုတ္ျပန္၍ စက္မႈဇုန္ အျဖစ္ နယ္နိမိတ္ပိုင္းျခားသတ္မွတ္တည္ေထာင္သည့္ ဇုန္ေျမေနရာကိုဆိုသည္ဟု စက္မႈဇုန္ ဥပေဒၾကမ္းတြင္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုထားပါသည္။  ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စက္မႈဇုန္က႑ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး အပါအဝင္ စက္မႈဇုန္မ်ားစနစ္တက်ရွိေရး၊ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား အခ်င္းခ်င္းပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ရန္ႏွင့္ အခက္အခဲမ်ားေျဖရွင္းရန္အတြက္ စက္မႈဇုန္ဥပေဒၾကမ္းကို စက္မႈဝန္ႀကီးဌာနက ဦးေဆာင္၍ ေရးဆြဲထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ 

၃။       စက္မႈဇုန္ဥပေဒၾကမ္းတြင္ ပါဝင္ေသာအခ်က္မ်ားသည္ ျပည္တြင္း/ျပည္ပလုပ္ငန္းရွင္မ်ား   ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံလာႏိုင္ေစရန္၊ ေဈးကြက္အရယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္သည့္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္လာေစရန္၊ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား စက္မႈဇုန္အတြင္းအေျခခ်လာေစရန္ႏွင့္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ဆိုးက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေလ်ာ့နည္းေစေရးစသည္ရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ား ပါဝင္ထားပါသည္။ စက္မႈဇုန္ဥပေဒမူၾကမ္းတြင္    အခန္းေပါင္း (၂၀) ႏွင့္ ပုဒ္မေပါင္း (၈၀)ပါရွိၿပီး အမ်ားျပည္သူ သိရွိေလ့လာအႀကံျပဳႏိုင္ရန္အတြက္   ၃-၅-၂၀၁၉ ရက္ေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခဲ့ပါသည္။ အဆိုပါဥပေဒၾကမ္းကို   ဒုတိယအႀကိမ္ျပည္သူ႕  လႊတ္ေတာ္ (၁၃) ႀကိမ္ေျမာက္ ပုံမွန္အစည္းအေဝးတြင္ ေဆြးေႏြးရန္လ်ာထားပါသည္။

ေနာက္ခံအေၾကာင္းအရာ

၄။       ျမန္မာႏိုင္ငံရွိစက္မႈဇုန္မ်ားကို ၁၉၉၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္မ်ားတြင္ အစိုးရမွေျမယာစီစဥ္ ေပး၍ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းရွင္မ်ားမွ ကိုယ္ထူကိုယ္ထစနစ္ျဖင့္ ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။  ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွစတင္၍ ေဆာက္လုပ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန၏ ၿမိဳ႕ျပႏွင့္အိုးအိမ္ဦးစီးဌာနက စက္မႈဇုန္မ်ားကို တာဝန္ယူအေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ပါသည္။ စက္မႈဇုန္မ်ားကို စက္မႈက႑ဖြံ႕ၿဖိဳးေစရန္၊ ျပည္ပ ပို႔ကုန္တင္ပို႔ႏိုင္ရန္၊ ျပည္တြင္းအစားထိုးသြင္းကုန္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ရန္၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း မ်ားစြာဖန္တီးႏိုင္ေစရန္ စသည့္ရည္႐ြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ထူေထာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

၅။       ယခင္စက္မႈဇုန္ဆိုင္ရာဥပေဒဟူ၍ သီးသန္႔ျပ႒ာန္းခဲ့ျခင္းမရွိဘဲ အမိန္႔ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားျဖင့္ သာစက္မႈဇုန္မ်ားကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ စက္မႈဇုန္မ်ားကို စီမံခန္႔ခြဲရန္အတြက္  ၁/၉၇ အမိန္႔ၫႊန္ၾကားခ်က္တစ္ေစာင္ထုတ္ျပန္၍ စက္မႈဇုန္စီမံခန္႔ခြဲေရးေကာ္မတီကိုဖြဲ႕စည္းျခင္း ႏွင့္ ဗဟိုအဆင့္ႏွင့္ျပည္နယ္အဆင့္ စက္မႈဇုန္ႀကီးၾကပ္ေရးေကာ္မတီမ်ားကို ဖြဲ႕စည္းခဲ့ျခင္းမ်ား ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ပါသည္။  ယခုအခါ စက္မႈဇုန္မ်ားႀကီးၾကပ္မႈကို သက္ဆိုင္ရာျပည္နယ္၊ တိုင္း ေဒသႀကီးတို႔တြင္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးေဆာင္သည့္ ဗဟိုစက္မႈလက္မႈတိုးတက္ေရးေကာ္မတီ၊ ခ႐ိုင္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉးဦးေဆာင္သည့္ ႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီႏွင့္ စက္မႈဇုန္စီမံခန္႔ခြဲေရးေကာ္မတီ တို႔က ႀကီးၾကပ္ကြပ္ကဲလၽွက္ရွိပါသည္။

၆။       စက္မႈဝန္ႀကီးဌာနသည္ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္က စက္မႈလုပ္ငန္းမူဝါဒကိုခ်မွတ္ခဲ့ၿပီး အဆိုပါမူဝါဒ တြင္ စက္မႈဇုန္ႏွင့္ အထူးစီးပြားေရးဇုန္မ်ားတြင္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားေအာင္ျမင္စြာ ထူေထာင္ႏိုင္ရန္၊ စိုက္ပ်ိဳးေရးစက္မႈဇုန္၊ နယ္စပ္စက္မႈဇုန္ႏွင့္ စီးပြားေရးစက္မႈဇုန္မ်ားထူေထာင္ရန္ ေဖာ္ျပထားပါ သည္။

ေဆာင္႐ြက္လ်က္ရွိသည့္ စက္မႈဇုန္မ်ား

၇။       ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ တည္ေထာင္ၿပီးသည့္စက္မႈဇုန္စုစုေပါင္း (၆၀) ခန္႔ရွိပါသည္။ ထိုစက္မႈဇုန္ မ်ားအနက္ စက္မႈဝန္ႀကီးဌာန၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ တည္ေဆာက္ၿပီးသည့္စက္မႈဇုန္ (၁၈)ခု၊ တိုးခ်ဲ႕တည္ေဆာက္ဆဲစက္မႈဇုန္ (၆) ခုႏွင့္    အထူးစီးပြားေရးဇုန္ (၃)ခုရွိပါသည္။ အထူးစီးပြားေရး ဇုန္ (၃) ခုသည္ သီလဝါအထူးစက္မႈဇုန္ (ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး)၊ ေက်ာက္ျဖဴစက္မႈဇုန္ (ရခိုင္ ျပည္နယ္)ႏွင့္ ထားဝယ္စက္မႈဇုန္ (တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး)တို႔ျဖစ္ပါသည္။

၈။       ျမန္မာ့ေရရွည္စီးပြားေရးသည္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား၏ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံ မႈမ်ားတိုးခ်ဲ႕ျခင္းႏွင့္ အသစ္ဝင္ေရာက္လာႏိုင္မည့္ အလားအလာေကာင္းမ်ားရွိေနပါသည္။  ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း စက္မႈဇုန္ (၂၉) ဇုန္အျပင္ စည္ပင္သာယာေရးနယ္နိမိတ္ျပင္ပ ၿမိဳ႕နယ္ (၁၁) ၿမိဳ႕နယ္တြင္ စက္မႈဇုန္အသစ္ (၁၁) ဇုန္တည္ေထာင္ရန္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး အစိုးရက စီစဥ္လ်က္ရွိၿပီး အဆိုပါစီမံကိန္းကို တိုင္းလႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပထားဆဲျဖစ္ပါသည္။ တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရမွ ဒဂုံၿမိဳ႕သစ္ (အေရွိ႕ပိုင္းႏွင့္ေတာင္ပိုင္းၿမိဳ႕နယ္)မ်ားတြင္ ျပည္ပ        ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈျဖင့္ စက္မႈၿမိဳ႕ေတာ္စီမံကိန္းတစ္ခုေဆာင္႐ြက္ေနသကဲ့သို႔ တိုင္းေဒသႀကီးပိုင္ (New Yangon City Development Company Ltd - NYDC) ကုမၸဏီမွဦးေဆာင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေနေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သစ္စီမံကိန္းသည္လည္း စက္မႈဇုန္အေျချပဳစီမံကိန္း တစ္ရပ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

၉။       ၂၀၁၉ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္ နဝမပုံမွန္အစည္းအေဝး (၁၅) ရက္ေျမာက္ေန႔တြင္ ထန္းတပင္ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ လွည္းကူးၿမိဳ႕နယ္တို႔၌ ျပဳလုပ္မည့္ စက္မႈဥယ်ာဥ္ၿမိဳ႕ေတာ္စီမံကိန္းမ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ လႊတ္ေတာ္၏အဆုံးအျဖတ္ရယူခဲ့ရာ ကန္႔ကြက္သူမရွိအတည္ျပဳခဲ့ပါသည္။

လတ္တေလာႀကဳံေတြ႕ေနရသည့္ စက္မႈဇုန္မ်ား၏အေျခအေန

၁၀။     တိုင္းေဒသႀကီးႏွင့္ျပည္နယ္အလိုက္စက္မႈဇုန္မ်ား တည္ေထာင္ခဲ့ၾကၿပီး  စက္မႈဇုန္အမ်ားစု သည္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးတြင္တည္ရွိပါသည္။ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္းရွိ စက္မႈဇုန္မ်ား သည္ အဓိကက်ေသာအခန္းက႑၌ ရပ္တည္ေနပါသည္။ ႀကဳံေတြ႕ေနရသည့္ စက္မႈဇုန္မ်ား၏ အေျခအေနမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္-

(က)    တည္ေထာင္ၿပီးသည့္ စက္မႈဇုန္မ်ားအနက္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္းရွိ စက္မႈ ဇုန္မ်ားကသာ ထိုက္သင့္ေသာအေျခခံအေဆာက္အအုံျပည့္စုံမႈမ်ား ရွိေနေသာ္လည္း ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးျပင္ပရွိ တိုင္းေဒသႀကီးႏွင့္ ျပည္နယ္အသီးသီးတို႔တြင္ရွိေသာ စက္မႈဇုန္အမ်ားစုသည္ လၽွပ္စစ္မီးအျပည့္အဝမရျခင္း၊ လမ္းကြန္ယက္ခ်ိတ္ဆက္မႈ အားနည္းျခင္း၊ ေရႏွင့္ေရအရင္းအျမစ္ စီမံခန္႔ခြဲမႈအားနည္းျခင္း၊ ဇုန္ျပင္ပသယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရး ခ်ိတ္ဆက္မႈအားနည္းျခင္းမ်ားရွိေနသည္ဟု ျမန္မာ့စက္မႈဇုန္ ဆန္းစစ္ ခ်က္တြင္ ေဖာ္ျပထားသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။

(ခ )    မြန္ျပည္နယ္၊ ေမာ္လၿမိဳင္စက္မႈဇုန္ကို ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ထူေထာင္ခဲ့ရာ အလုပ္႐ုံေပါင္း ၃၀၀ ေက်ာ္ရွိခဲ့ၿပီး လက္ရွိတြင္ ၁၄၉ ႐ုံသာက်န္ရွိပါသည္။ လုပ္ငန္း အမ်ားစုမွာ အေျခခံအေဆာက္အအုံ၊ နည္းပညာ၊ ေဈးကြက္၊ ေရ၊ လၽွပ္စစ္မီး၊ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရးအခက္အခဲမ်ားစြာကို ရင္ဆိုင္ေနၾကရပါသည္။ စက္မႈဇုန္မ်ား       အတြင္း၌လုပ္ငန္းအားလုံး၏ သုံးပုံတစ္ပုံပိတ္သိမ္းထားသည္ကိုေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။ 

(ဂ )    ေမာ္လၿမိဳင္စက္မႈဇုန္သည္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေကာင္းမြန္ၿပီး နယ္စပ္     လမ္းေၾကာင္းခ်ိတ္ဆက္ႏိုင္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအတြက္ အခ်က္ အခ်ာက်ေသာ္လည္း ၎စက္မႈဇုန္အတြက္လၽွပ္စစ္မီးရရွိေရးသည္ ကိုယ္ထူ ကိုယ္ထ အစီအစဥ္ကိုသာ အားကိုးေနရျခင္းအတြက္  အစိုးရထံမွလၽွပ္စစ္မီးရရွိရန္ သည္ အဓိကအခက္အခဲတစ္ခုအျဖစ္ ႀကဳံေတြ႕ေနရဆဲျဖစ္ပါသည္။

(ဃ)    တည္ေထာင္ၿပီးစီးသည့္ စက္မႈဇုန္အမ်ားစုသည္ အေသးစား၊ အလတ္စားစက္မႈ လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ မိ႐ိုးဖလာလုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ေခတ္မမီေသာစက္ပစၥည္းမ်ား သာတပ္ဆင္ ထားရျခင္းေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈေႏွးေကြးျခင္းျဖင့္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရပါ သည္။

(င )    စက္မႈဇုန္၏အျခားေသာ အေျခအေနတစ္ရပ္အေနျဖင့္ စက္မႈဇုန္မ်ားကို စတင္ ထူေထာင္စဥ္က ေပ ၁၀၀ ပတ္လည္၊ ေပ ၆၀ x ေပ ၄၀ ေျမကြက္မ်ားသာ ေဖာ္ေဆာင္အကြက္ခ်ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေနာင္တြင္လုပ္ငန္းတိုးခ်ဲ႕ရန္အတြက္ ခက္ခဲ လ်က္ရွိေနပါသည္။

 (စ )   စက္မႈဇုန္မ်ား၏ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးတြင္ သက္တမ္းၾကာျမင့္ၿပီး ခံႏိုင္ရည္ နိမ့္က်လာသည့္ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ကုန္စည္သယ္ယူပို႔ေဆာင္မႈအတြက္ အခက္အခဲ တစ္ခုျဖစ္ေနပါသည္။ (ဥပမာ- ေမာ္လၿမိဳင္စက္မႈဇုန္အနီးရွိ အတၱရံ   တံတားသည္ ၁၃ တန္ေအာက္ခံႏိုင္ဝန္ရွိျခင္းေၾကာင့္ စက္မႈဇုန္ရွိလုပ္ငန္းရွင္မ်ား သည္ ကုန္စည္သယ္ယူပို႔ေဆာင္ရာ၌  ႏွစ္ေခါက္ သုံးေခါက္ ေက်ာ့ေနရျခင္းေၾကာင့္ စရိတ္ပိုမိုျမင့္တက္လာပါသည္။

(ဆ)    လက္ရွိစက္မႈဇုန္မ်ားအတြင္း လမ္းမ်ားအလြန္ပ်က္စီးေနျခင္း၊ ေရသန္႔မရရွိႏိုင္ ေသးျခင္း၊ လူမႈဖူလုံေရး ေဆး႐ုံ/ေဆးခန္းမရွိေသးျခင္း၊ စက္႐ုံမ်ားအေနျဖင့္ လၽွပ္စစ္မီတာခ အပို ထပ္ေဆာင္းယူနစ္ ၁၀ ရာခိုင္ႏႈန္းအျပင္ ျမင္းေကာင္ေရေၾကး အား လစဥ္ေပးေဆာင္ေနရျခင္း၊ စည္းကမ္းမဲ့က်ဴးေက်ာ္မ်ားေၾကာင့္ ေရစီးဆင္းမႈ ႏွင့္ လမ္းမ်ားဆိုး႐ြားလာသည့္အေျခအေနမ်ားသည္ ေတြ႕ႀကဳံေနရသည့္အခက္အခဲ မ်ားျဖစ္ပါသည္။

(ဇ )    စက္မႈဇုန္မ်ားတြင္ လယ္သမားအမည္ခံ က်ဴးေက်ာ္သူအခ်ိဳ႕သည္ တဲထိုးပိတ္ဆို႔၍ ေငြညစ္ေနသကဲ့သို႔ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း စက္မႈဇုန္မ်ားရွိ က်ဴးေက်ာ္ ျပႆနာမွာလည္း တစ္ဆထက္တစ္ဆႀကီးထြားေနၿပီး ေျဖရွင္းႏိုင္မႈမရွိေသးပါ။

(ဈ )    ရာႏႈန္းျပည့္ႏိုင္ငံျခားရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားရွိသည့္ မဂၤလာဒုံစက္မႈဇုန္၏ ပင္မဝင္ေပါက္ တြင္ ေဈးသည္မ်ား တရားမဝင္ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီမ်ားႏွင့္ မွတ္တိုင္တြင္ ဆိုက္ကပ္ ျခင္းမရွိသည့္ YBS ယာဥ္မ်ားေၾကာင့္ ဝင္ေပါက္ပိတ္ဆို႔မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနပါသည္။

(ည )   စက္မႈဇုန္မ်ားသည္ ဇုန္အလိုက္ႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲေရးေကာ္မတီ မ်ားဖြဲ႕စည္းထားပါသည္။ အဆိုပါေကာ္မတီႏွစ္ရပ္သည္ စက္မႈဇုန္မ်ားရွိအခက္အခဲ မ်ားႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို တိုင္းအဆင့္ေကာ္မတီထံတင္ျပၿပီး ၎မွတစ္ဆင့္ ယင္းအခက္အခဲမ်ားကို အစိုးရ၏ Cabinet အစည္းအေဝးတြင္ဆုံးျဖတ္၍ အေကာင္ အထည္ေဖာ္ေဆာင္႐ြက္ေနရျခင္း စသည့္အခက္အခဲမ်ားရွိေနပါသည္။

စက္မႈဇုန္မ်ား၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ား

၁၁။     စက္မႈဇုန္မ်ားဖြံ႕ၿဖိဳးေရးႏွင့္       အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္စီစဥ္ေနေသာ စက္မႈဇုန္အသစ္မ်ား ေအာင္ျမင္ေရးသည္ ဇုန္အတြင္းလၽွပ္စစ္မီး၊ ေရ၊ လမ္းစသည့္အေျခခံအေဆာက္အအုံမ်ား ေကာင္းမြန္ ျပည့္စုံရန္လိုအပ္သကဲ့သို႔ ဇုန္ျပင္ပသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးလမ္းေၾကာင္းမ်ား ခ်ိတ္ဆက္ေဆာင္႐ြက္ မႈေကာင္းမြန္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ စက္မႈဇုန္တည္ေဆာက္ရာ၌ အဓိကအေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားမွာ-

          (က)    ေဒသဆိုင္ရာဖြံ႕ၿဖိိုးတိုးတက္ႏိုင္သည့္ တည္ေနရာရွိရန္၊

          (ခ)     ေရအရင္းအျမစ္ေကာင္းမြန္စြာရရွိရန္၊

          (ဂ)     လၽွပ္စစ္ဓာတ္အားေကာင္းမြန္စြာရရွိရန္၊

          (ဃ)    လုပ္သားအင္အား လုံေလာက္စြာရရွိႏိုင္ရန္၊

          (င)     သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးေကာင္းမြန္ရန္၊

          (စ)     သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ေကာင္းမြန္စြာစီမံႏိုင္ရန္၊

          (ဆ)    ကုန္းလမ္း၊ ေရေၾကာင္း၊ ေလေၾကာင္း လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေကာင္းမြန္သည့္

 ေနရာ(ဥပမာ- အျမန္လမ္းမႀကီးမ်ား၊ ေလဆိပ္ႀကီးမ်ားႏွင့္နီးကပ္သည့္ေနရာ)

          (ဇ )    ေရမီးျပည့္စုံသည့္ အဆင့္ျမင့္ Infrastructure မ်ားရွိျခင္း၊

          (ဈ )    High-density soil ျဖစ္ျခင္းသည္ ေဆာက္လုပ္ေရးကုန္က်စရိတ္အား ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္း 

                   အထိေလၽွာ႔ခ်ႏိုင္ျခင္း၊

          (ည)    ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္မႈပိုင္းအတြက္ Accomodation မ်ား ျပည့္စုံစြာရွိျခင္း၊

          (ဋ )    စီးပြားေရးဇုန္၊အပန္းေျဖအနားယူႏိုင္သည့္ေနရာမ်ားႏွင့္ သြားလာေရးလြယ္ကူျခင္း၊

          (ဌ )    အခြန္ဆိုင္ရာအထူးအခြင့္အေရးေပးျခင္း၊

          (ဍ )    စတင္လည္ပတ္ခ်ိန္မွ ဝင္ေငြခြန္အား ရာခိုင္ႏႈန္းအလိုက္ေလၽွာ႔ခ်ေပးျခင္း၊

          (ဎ )    ကုန္ထုတ္လုပ္မႈအတြက္ တင္သြင္းရသည့္ကုန္ၾကမ္းမ်ားအေပၚ အခြန္သက္သာခြင့္

                   ေပးျခင္း။

စက္မႈဇုန္ဥပေဒ လိုအပ္ရျခင္းအေၾကာင္းအရင္း

၁၂။     စက္မႈဇုန္မ်ားႏွင့္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ ဥပေဒမူေဘာင္မ်ား ခ်မွတ္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ကုန္ထုတ္လုပ္သည့္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ အေျခခံအေဆာက္ အအုံ တည္ရွိမႈ၊ လိုအပ္သည့္ကုန္ၾကမ္းပစၥည္းရရွိႏိုင္မႈ၊ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးစရိတ္ေလၽွာ႔က်ေစမႈ၊ နည္းပညာရရွိမႈႏွင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပေဈးကြက္ရရွိမႈ စသည္မ်ားစနစ္တက်ျဖစ္ေစရန္ စက္မႈဇုန္ ဥပေဒတစ္ရပ္မျဖစ္မေနလိုအပ္ပါသည္။ ဥပေဒတစ္ရပ္မရွိဘဲ စက္မႈဇုန္မ်ားကို ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့မည္ ဆိုလၽွင္ အျခားေသာက်န္းမာေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ား၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး လူမႈပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ားႏွင့္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ ပဋိပကၡျဖစ္လာႏိုင္စရာရွိပါသည္။

ဆက္စပ္သည့္အျခားတည္ဆဲဥပေဒမ်ား

၁၃။     ယခုစက္မႈဇုန္ဥပေဒၾကမ္းႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္ အျခားဆက္စပ္သည့္ တည္ဆဲဥပေဒမ်ားမွာ -     

(က)    ၁၉၅၁ ခုႏွစ္၊ အလုပ္႐ုံမ်ားအက္ဥပေဒ

(ခ )    ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္၊ ပုဂၢလိကစက္မႈလုပ္ငန္းဥပေဒ

(ဂ )    ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ အေသးစားအလတ္စားစီးပြားေရးလုပ္ငန္းမ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးဥပေဒ စသည္တို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။

ႀကဳံေတြ႕ေနရသည့္ျပႆနာရပ္မ်ား

၁၄။     စက္မႈဇုန္အမ်ားစုတြင္ ႀကဳံေတြ႕ေနရသည့္ ျပႆနာမ်ားမွာ-

          (က)    စက္မႈလုပ္ငန္းေျမေနရာအတြက္ ေဈးႏႈန္းႀကီးျမင့္ျခင္း၊

(ခ )    အရည္အေသြးျပည့္ဝေသာ စြမ္းအင္ႏွင့္ လၽွပ္စစ္အျပည့္အဝမရရွိျခင္း၊

(ဂ )    လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ျပည့္စုံေကာင္းမြန္မႈမရွိေသးျခင္း၊

(ဃ)    ထိေရာက္ေသာရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ရန္ဓနအင္အားမရွိျခင္း၊

(င )    လူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္မဖြံ႕ၿဖိဳးျခင္း၊

(စ )    အလုပ္သမား အလုပ္ရွင္ ပဋိပကၡေျဖရွင္းမႈမ်ားျပားျခင္း၊

(ဆ)    က်ဴးေက်ာ္ျပႆနာမ်ားျဖစ္ေပၚျခင္း၊

(ဇ )    အခ်ိဳ႕ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းမ်ားသည္ ေခတ္ႏွင့္ေလ်ာ္ညီမႈမရွိျခင္း၊

စက္မႈဇုန္မ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္အျမင္မ်ား

၁၅။     ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ စက္မႈဇုန္မ်ားစတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ရာတြင္ အေျခခံအေဆာက္အအုံ၊ လမ္း၊ တံတား၊ လၽွပ္စစ္လိုအပ္ခ်က္မ်ား မစတင္မီ ေျမကြက္မ်ား အကြက္ခ်အေကာင္အထည္ ေဖာ္မႈေၾကာင့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားမည္သည့္အရာကို စတင္အေကာင္အထည္ေဖာ္ရမည္ကို မသိရွိ ခဲ့ပါ။ နည္းပညာလိုအပ္ခ်က္မ်ားလည္းရွိခဲ့ၾကပါသည္။

၁၆။     စက္မႈဇုန္မ်ားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ စီမံခန္႔ခြဲရာတြင္ တိုင္းေဒသႀကီး၊ ျပည္နယ္အစိုးရ ၏လုပ္ပိုင္ခြင့္ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ၏လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားကိုပိုင္းျခားထားရန္၊ အစိုးရလုပ္ငန္းရွင္မ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ၿပီး ဟန္ခ်က္ညီေစရန္၊ အစိုးရ၏ပံ့ပိုးမႈႏွင့္ လုပ္ငန္းရွင္၏လိုအပ္ခ်က္ သဟဇာတျဖစ္မႈရွိရန္လိုအပ္ပါသည္။

၁၇။     တည္ေထာင္ၿပီးသည့္ စက္မႈဇုန္မ်ားသည္ အေသးစား၊ အလတ္စားစက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ မိ႐ိုးဖလာလုပ္ငန္းမ်ားအားကိုးေနရသည့္ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားအတြက္ ေခတ္မီနည္းစနစ္မ်ား အစားထိုး ေလ့က်င့္ပံ့ပိုးေပးရန္လိုအပ္ပါသည္။ တိုင္းေဒသႀကီးႏွင့္ ျပည္နယ္အစိုးရမ်ားသည္ မိမိေဒသႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ စက္မႈဇုန္ဆိုင္ရာမူဝါဒမ်ား ေရးဆြဲသင့္ပါသည္။

 ၁၈။    စက္မႈဇုန္အမ်ားစုသည္ မီးအားမျပည့္မႈ၊ မီးျပတ္မႈမ်ားရွိေနသည့္အတြက္ ကုန္က်စရိတ္မ်ား ပိုကုန္က်ေနရပါသည္။ 

၁၉။     စက္မႈဇုန္မ်ား၏ အခက္အခဲမ်ားကိုေျဖရွင္းရန္ သက္ဆိုင္ရာတိုင္းေဒသႀကီး၊ ျပည္နယ္ အစိုးရအဖြဲ႕မွ စည္ပင္သာယာေရး၊ လၽွပ္စစ္၊ စက္မႈလက္မႈ၊ ေဆာက္လုပ္ေရးႏွင့္ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရးဝန္ႀကီးမ်ားပါဝင္သည့္ ဦးေဆာင္အဖြဲ႕သည္ စက္မႈဇုန္စီမံခန္႔ခြဲေရးေကာ္မတီဝင္ မ်ား၊ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားႏွင့္ ပုံမွန္အစည္းအေဝးမ်ားက်င္းပၿပီး အခ်ိန္တိုအတြင္း ထိေရာက္လ်င္ျမန္ စြာ အၿမဲမျပတ္ေဆာင္႐ြက္ေပးႏိုင္သည့္ ယႏၲရားတစ္ခုေဖာ္ေဆာင္ေပးရန္ လိုအပ္လ်က္ရွိပါသည္။

ႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕၏ ေဆာင္႐ြက္ခ်က္မ်ား

၂၀။ (က)       ထိုင္းႏိုင္ငံ။      ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ စက္မႈနယ္ေျမႏွင့္ စက္မႈက႑ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ စက္မႈနယ္ေျမအာဏာပိုင္အဖြဲ႕သည္ မဟာဗ်ဴဟာႏွင့္ စီမံကိန္းမ်ားကိုခ်မွတ္၍ ေဆာင္႐ြက္ၾကသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ “စက္မႈနယ္ေျမဆိုသည္မွာ” စက္မႈကုန္ထုတ္ လုပ္မႈစက္႐ုံမ်ားကို စနစ္တက် ေကာင္းမြန္စြာတည္ေဆာက္ရန္ သတ္မွတ္ေပးထား သည့္ေနရာဟု အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားပါသည္။ စက္မႈနယ္ေျမ၌ စက္မႈလုပ္ငန္းေနရာ၊ ကားလမ္းမ်ား၊ ေရႏုတ္ေျမာင္းစနစ္၊ ေရဆိုးစီမံခန္႔ခြဲသည့္စနစ္၊ ေရႀကီးေရလၽွံ ကာကြယ္ျခင္း၊ လၽွပ္စစ္၊ ေရ၊ တယ္လီဖုန္း စနစ္စသည့္အမ်ားသုံး အေျခခံအေဆာက္အဦ မ်ားသာမက စာတိုက္၊ ဘဏ္၊ အေရာင္းစင္တာ၊ အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ အိမ္‌ေနရာ၊ ဓာတ္ဆီဆိုင္ စသည့္ဝန္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ားလည္းပါရွိသည္။ မဟာဗ်ဴဟာေရးဆြဲရာ တြင္ အေကာင္းဆုံးစီမံခန္ခြဲမႈစနစ္ျဖင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ရွိေသာ တိုးတက္မႈကိုဖန္တီးရန္ရည္႐ြယ္သည့္ “3Gs” မဟာဗ်ဴဟာ ကိုအသုံးျပဳသည္။ “3Gs” မဟာဗ်ဴဟာ ဆိုသည္မွာ ေအာက္ပါအခ်က္ (၃)ခ်က္ကို ေရးဆြဲထားျခင္းျဖစ္ ပါသည္-

          (၁)     ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးမဟာဗ်ဴဟာ (Growth)၊ စက္မႈဇုန္မ်ားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး၊

(၂)     အစိမ္းေရာင္မဟာဗ်ဴဟာ (Green)၊ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ စိမ္းလန္း  စိုျပည္ေရးႏွင့္ စဥ္ဆက္မျပတ္ဖြံ႕ၿဖိဳး တိုးတက္ေရး၊

(၃)     အေကာင္းဆုံးမဟာဗ်ဴဟာ (Great)၊ အေကာင္းဆုံးဝန္ေဆာင္မႈေပးေရးႏွင့္  လူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ျပည့္ဝေရး။

                             ထိုင္းႏိုင္ငံ၏စက္မႈနယ္ေျမမ်ားတြင္ ထိေရာက္ေသာပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ၊ လုံၿခဳံေရးကိစၥမ်ား၊ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ေပါင္းစပ္ျခင္းတို႔အတြက္ စက္မႈနယ္ေျမ မ်ားႏွင့္ စက္မႈနယ္ေျမမ်ားရွိ စက္႐ုံမ်ားကိုေစာင့္ၾကည့္စစ္ေဆးရန္ စင္တာအျဖစ္ တည္ေထာင္ထားပါသည္။ ယင္းစင္တာသည္ အေရးေပၚအေျခအေန သို႔မဟုတ္ သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္ျဖစ္ေပၚပါက ဗဟိုထိန္းခ်ဳပ္ေသာစနစ္ျဖင့္ ၫႊန္ၾကား ခ်က္မ်ား ထုတ္ျပန္ေပးပါသည္။ ႏိုင္ငံအႏွံ႔တြင္ ဗဟိုစင္တာ (၇)ခုထားရွိၿပီး ယင္း စင္တာမ်ားမွတစ္ဆင့္ စက္မႈနယ္ေျမအားလုံး၏ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားကို ေပါင္းစပ္ျခင္း၊ လုံၿခဳံေရးက႑အတြက္ CCTV မ်ားေထာက္ပံ့ေပးျခင္း၊ ေလအရည္အေသြး စီမံခန္႔ခြဲမႈ စနစ္ထားရွိျခင္း၊ ဓာတ္ေငြ႕ထြက္ရွိမႈကို စဥ္ဆက္မျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္စစ္ေဆး ျခင္း၊ ေရအရည္အေသြးေစာင့္ၾကည့္စစ္ေဆးျခင္းႏွင့္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား ခ်ိတ္ဆက္ေပးျခင္းမ်ား ေဆာင္႐ြက္ေပးလ်က္ရွိပါသည္။

(ခ)     ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံ။                   ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံသည္ စက္မႈဇုန္မ်ားတည္ေထာင္ရာ၌ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားကို ထိန္းသိမ္းထားႏိုင္သကဲ့သို႔ စက္မႈဇုန္မ်ားကိုလည္း အေျခခံ      အေဆာက္အဉီမ်ား ႏိုင္ငံတကာစံခ်ိန္စံၫႊန္းမ်ားႏွင့္အညီ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ရန္      ေဆာင္႐ြက္ပါသည္။ စက္မႈဇုန္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမ်ားတြင္ ေယဘုယ်အားျဖင့္အရည္အေသြး ျမင့္စက္မႈဉယ်ာဥ္မ်ား၊ အရည္အေသြးျမင့္စက္႐ုံအေဆာက္အဦမ်ားႏွင့္ ကုန္ေလွာင္႐ုံ မ်ား၊ ေရႏွင့္ လၽွပ္စစ္တည္ၿငိမ္မႈ အရင္းအျမစ္မ်ား၊ ေရဆိုးကုသမႈအပင္မ်ား၊ အမႈိက္ စြန္႔ပစ္ျခင္းမ်ား၊ မီးေဘးအႏၲရာယ္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ေရးစနစ္မ်ား၊ ပိုမိုေကာင္းမြန္ လာေသာ ဆက္သြယ္ေရးစနစ္မ်ား၊ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားလက္ခံရရွိရန္ ဘဏ္ မ်ားႏွင့္စာတိုက္႐ုံး၊ ေထာက္ပံ့ပို႔ေဆာင္ေရး ဝန္ေဆာင္မႈမ်ားႏွင့္ အလြယ္တကူသြားလာ ႏိုင္ေသာ ျပည္တြင္းလမ္းမ်ား စသည္တို႔ပါဝင္ပါသည္။  သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးမ်ား အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစရန္အတြက္ စက္မႈဉယ်ာဥ္အမ်ားစုသည္ ေလဆိပ္၊ ပင္လယ္ ဆိပ္ကမ္းႏွင့္ ရထားလမ္းမ်ားသြားရာ အျမန္လမ္းမႀကီးအနီးတြင္ တည္ရွိပါသည္။ 

နိဂုံး

၂၁။     ႏိုင္ငံဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ စက္မႈက႑ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးသည္ မျဖစ္မေနေဆာင္႐ြက္ရန္လိုအပ္ သကဲ့သို႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး၊ ေဂဟစနစ္ႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိေစေရးတို႔ကို လည္း အေလးထားေဆာင္႐ြက္ရန္ အေရးႀကီးပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ စက္မႈက႑ လ်င္ျမန္စြာဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ အားနည္းခ်က္မ်ားကိုျပဳျပင္၍ စက္မႈစီးပြားေရးစနစ္ကို ဦးတည္ေဆာင္႐ြက္ျခင္း၊ ဦးေဆာင္ေကာ္မတီအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ စီမံခန္႔ခြဲမႈအားေကာင္းျခင္း၊ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာသုံးသပ္ေရးအဖြဲ႕၏    အခ်က္အလက္မ်ားအေပၚမူတည္၍ လိုအပ္သည့္မူဝါဒ မ်ားကို ျပင္ဆင္ေရးဆြဲျခင္းႏွင့္ မူဝါဒဆိုင္ရာအေကာင္အထည္ေဖာ္ရာတြင္ အစိုးရအရပ္ဖက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ပုဂၢလိကစက္မႈလုပ္ငန္းရွင္မ်ား ပူးေပါင္းပါဝင္ေဆာင္႐ြက္မႈတို႔ အားေကာင္းျခင္း တို႔သည္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ား က႑အလိုက္၊ ေဒသအလိုက္ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္၍ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ ေသာ စက္မႈႏိုင္ငံအျဖစ္သို႔ တက္လွမ္းႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

 

သုေတသနဌာန

ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္႐ုံး

 

ဤစာတမ္းတိုအား ေဒၚေဆြႏြယ္ဝင္း (လက္ေထာက္ၫႊန္ၾကားေရးမွဴး) မွ တာဝန္ယူေရးသား၍ သုေတသနဌာနမွ အရာထမ္းအဆင့္ဆင့္က ဝိုင္းဝန္းႀကီးၾကပ္တည္းျဖတ္၍ ထုတ္ေဝျခင္းျဖစ္ပါ သည္။

 

၂၀၁၉ ခုႏွစ္၊ ဩဂုတ္လ  ၇    ရက္