Skip to main content

ထင္းအစားထိုးေလာင္စာေတာင့္ အသုံးျပဳျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား

 

နိဒါန္း

၁။    ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ လူဦးေရ (၅၁) သန္းအနက္ အိမ္ေထာင္စုအေရအတြက္မွာ (၁၀) သန္း ေက်ာ္ရွိပါသည္။ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ ထင္း၊ မီးေသြး၊ အျခားေသာ သစ္ေတာထြက္ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္လ်က္ရွိေသာ ေလာင္စာမ်ားကို ေန႔စဥ္အသုံးျပဳေနၾကပါသည္။ ၎ေလာင္စာမ်ားမွာ  လၽွပ္စစ္၊ ေရနံဆီ၊ ဇီဝဓာတ္ေငြ႕၊ ထင္း၊ မီးေသြး၊ ေက်ာက္မီးေသြး၊ ေကာက္႐ိုး ႏွင့္  ျမက္ေျခာက္တို႔ျဖစ္ၾကပါသည္။ တစ္ႏိုင္ငံလုံးအေနျဖင့္ ထင္း၊ မီးေသြးႏွင့္ လၽွပ္စစ္ကို အမ်ားဆုံး သုံးစြဲၾကေသာ္လည္း  ဓာတ္ေငြ႕သုံးစြဲသည့္ အိမ္ေထာင္စုသည္ အနည္းဆုံးျဖစ္ၿပီး  ထင္းႏွင့္ မီးေသြးသုံးစြဲမႈသည္ အမ်ားဆုံးျဖစ္ပါသည္။  သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈကို ကာကြယ္ရန္၊ သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိန္းသိမ္းရန္ႏွင့္ ထင္း၊ မီးေသြးသုံးစြဲမႈ ေလ်ာ့နည္းေစေရးအတြက္ အစားထိုး ေလာင္စာေတာင့္ သုံးစြဲႏိုင္ေရးသည္ အေရးႀကီးသည့္ အခန္းက႑တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။  

ထင္း၊ မီးေသြးသုံးစြဲမႈအေျခအေန

၂။    ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလုံး၏ ထင္းသုံးစြဲမႈမွာ (၆၉.၂) ရာခိုင္ႏႈန္းျဖစ္ၿပီး မီးေသြးႏွင့္ေလာင္စာေတာင့္ သုံးစြဲမႈသည္ (၁၁.၈) ရာခိုင္ႏႈန္းျဖစ္ပါသည္။  အျခားေလာင္စာမ်ား သုံးစြဲမႈသည္ (၁၉) ရာခိုင္ႏႈန္း ျဖစ္ပါသည္။ ၿမိဳ႕ျပေနအိမ္ေထာင္စုတစ္စုသည္ ေန႔စဥ္ခ်က္ျပဳတ္ရန္အတြက္ တစ္ႏွစ္လၽွင္ ပ်မ္းမၽွ ထင္း ၂ ကုဗတန္ခန္႔သုံးစြဲၿပီး ေက်းလက္ေန အိမ္ေထာင္စုတစ္စုသည္ တစ္ႏွစ္လၽွင္ ပ်မ္းမၽွ ထင္း ၂ ဒသမ ၅ ကုဗတန္ခန္႔ သုံးစြဲေနၾကပါသည္။  

၃။    မီးေသြးသုံးစြဲမႈသည္ မိသားစုဝင္ဦးေရႏွင့္ ဝင္ေငြေပၚမူတည္၍ တစ္ရက္လၽွင္ မီးေသြး ၅၀ က်ပ္သားမွ ၁ ပိႆာ ၂၅ က်ပ္သားအထိရွိပါသည္။  ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလုံးအေနျဖင့္ တစ္ႏွစ္လၽွင္  မီးေသြးသုံးစြဲမႈပမာဏ စုစုေပါင္းသည္ (၅၆၂၀၈၀) မက္ထရစ္တန္ခန္႔ျဖစ္ပါသည္။ မီးေသြးဖုတ္ ရာတြင္ မီးေသြး (၁) မက္ထရစ္တန္ရရွိရန္ ေလျဖင့္ အေျခာက္ခံထားေသာထင္း (၃) မက္ထရစ္ တန္လိုအပ္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္မီးေသြးသုံးစြဲေသာ အိမ္ေထာင္စုတစ္စု၏ တစ္ႏွစ္လၽွင္ မီးေသြး သုံးစြဲမႈပမာဏ(၄၃၈.၄) ကီလိုဂရမ္ရရွိရန္အတြက္ ထင္းပမာဏ (၁၃၁၅.၂) ကီလိုဂရမ္ သို႔မဟုတ္ (၁.၃၁၅၂) မက္ထရစ္တန္ခန္႔ လိုအပ္ပါသည္။  ထိုသို႔သုံးစြဲျခင္းေၾကာင့္ ႏွစ္စဥ္သစ္ေတာ ျပဳန္းတီးမႈပမာဏသည္ (၃.၄) ကုဗတန္ ရွိေနပါသည္။  

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေလာင္စာေတာင့္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္သည့္ အရင္းအျမစ္မ်ား

၄။    ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ဆန္စပါးကို အဓိကထား၍ စိုက္ပ်ိဳးသည့္ႏိုင္ငံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စပါးခြံ မ်ားသည္ အလၽွံ႔အပယ္ရႏိုင္ေသာ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။  ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆန္စပါး လုပ္ငန္းအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ထုတ္ျပန္ခ်က္အရ  ႏွစ္စဥ္စိုက္ပ်ိဳးေရး စြန္႔ပစ္ပစၥည္းအျဖစ္ စပါးခြံတန္ခ်ိန္ (၂.၆) ဘီလီယံဝန္းက်င္ကို ရရွိလၽွက္ရွိပါသည္။  အဆိုပါစြန္႔ပစ္စပါးခြံမ်ားကို ေလာင္စာေတာင့္ အျဖစ္ ျပန္လည္ထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါက ထင္းႏွင့္မီးေသြးသုံးစြဲမႈကို အစားထိုးႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ကို အသုံးျပဳျခင္းသည္ ေက်းလက္ျပည္သူမ်ား၏ ထင္းလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းႏိုင္၍  ထိထိေရာက္ေရာက္ အေထာက္အပံ့ျပဳႏိုင္ပါသည္။  

၅။    ထို႔အျပင္ သီးႏွံေဘးထြက္ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ေသာ ေကာက္႐ိုး၊ ႏွမ္း႐ိုး၊ ပဲ႐ိုး၊ ေနၾကာ႐ိုး၊ ေျပာင္း႐ိုး၊ ပဲစင္းငုံ႐ိုးမ်ားကို ျပန္လည္အသုံးမျပဳဘဲ အေလအလြင့္ထားရွိေနသည္ကို ေက်းလက္ အခ်ိဳ႕တြင္ ေတြ႕ရွိရပါသည္။ ယင္းေကာက္႐ိုး၊ ပဲစင္းငုံ႐ိုးမ်ားကို ႏြားစာအျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ေလာင္စာအျဖစ္လည္းေကာင္း အသုံးျပဳေနၾကေသာ္လည္း ႏွမ္း႐ိုး၊ ေနၾကာ႐ိုးမ်ားကို အေလအလြင့္ အေနျဖင့္ စုပုံထားေလ့ရွိပါသည္။  

၆။     စပါးခြံ၊ ေျမပဲခြံ၊ ေနၾကာခြံ၊ ႏွမ္း႐ိုးႏွင့္ ပဲစင္းငုံ႐ိုး စသည္တို႔ကို ေလာင္စာေတာင့္အျဖစ္ သုံးစြဲေရး၊ စြမ္းအင္ထုတ္ပစၥည္းမ်ား တီထြင္အသုံးျပဳႏိုင္ေရးတို႔ကို ေဆာင္႐ြက္ၾကရန္ လိုအပ္ပါသည္။ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္သည့္ေလာင္စာအတြက္ ထင္းအစားထိုးေလာင္စာ အသုံးျပဳျခင္း ျဖင့္ ႏိုင္ငံ၏အဖိုးတန္ရတနာမ်ားျဖစ္သည့္ သစ္ေတာသယံဇာတမ်ားကိုလည္း ေရရွည္တည္တံ့ႏိုင္ရန္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။  

ထင္းအစားထိုးစပါးခြံေလာင္စာေတာင့္  

၇။    စပါးခြံသည္ အပူစြမ္းအင္ထုတ္လုပ္ႏိုင္သည့္ အရင္းအျမစ္ေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။  စြန္႔ပစ္သည့္ စပါးခြံမ်ားကို ေလာင္စာေတာင့္အျဖစ္ေျပာင္းလဲ၍ ကာဗြန္မိုေနာ႔ဆိုဒ္ဓါတ္ေငြ႕ကို ထုတ္လႊတ္ေစကာ အဆိုပါစြမ္းအင္ျဖင့္ အင္ဂ်င္မ်ား၊ ဒိုင္နမိုမ်ားကို လည္ပတ္ေစႏိုင္ပါသည္။  စပါးခြံတစ္တန္လၽွင္ လၽွပ္စစ္ (၄၁၀) ကီလိုဝပ္မွ (၅၇၀) ကီလိုဝပ္အထိထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါသည္။  
၈။    စပါးခြံမ်ားကို ဖိအားေပါင္ခ်ိန္ (၃၅၀၀) မွ (၄၀၀၀) အထိေပးၿပီး စပါးခြံေတာင့္မ်ားအျဖစ္ ျပဳလုပ္၍ ထင္းအစားထိုးေလာင္စာေတာင့္ ထုတ္လုပ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။  စပါးခြံအျပင္ အျခား ကုန္ၾကမ္းမ်ားျဖစ္သည့္ လႊစာမႈန္႔၊ ေျမပဲခြံ၊ ေနၾကာခြံစေသာ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားကိုလည္း စပါးခြံ ေလာင္စာေတာင့္အျဖစ္ ထုတ္လုပ္အသုံးျပဳႏိုင္ပါသည္။

စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ထုတ္လုပ္ပုံအဆင့္ဆင့္

၉။    စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ထုတ္လုပ္ပုံအဆင့္ဆင့္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္ပါသည္-
(က)   စပါးခြံအတြက္ Inclined Screw Conveyor (လည္ေနသည့္ ခ႐ုပတ္ပုံဝက္အူ) တြင္ထည့္ရမည့္ ပမာဏအတိုင္းခ်ိန္ၿပီး ထည့္ေပးျခင္း။ 
(ခ)    စပါးခြံကို သန္႔စင္ေ႐ြးထုတ္ျခင္းအတြက္ လုံးဇကာ (အေစာင္း) စက္ကို အသုံး ျပဳျခင္း။
(ဂ)    စပါးခြံမွ စိုစြတ္ေစသည့္ ေရေငြ႕ထုတ္၍ အေျခာက္ခံရန္ Big and long Rotating Drum (ႀကီးမားရွည္လ်ားၿပီး လည္ပတ္ေနသည့္စည္ပိုင္း) အတြင္းသို႔ျဖတ္၍ စပါးခြံမ်ားကို သန္႔စင္ကာ ေငြ႕ကို ေလၽွာ႔ခ်ထုတ္ယူျခင္း။
(ဃ)    ေရေငြ႕မပါရွိသည့္ စပါးခြံ ကုန္ၾကမ္းအေျခာက္မ်ားကို Distribution Feeder (လၽွပ္စစ္ဓါတ္အား အသုံးျပဳ၍ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစျခင္း) မွ တစ္ဆင့္ Screw Press (ဝက္အူ ပုံသ႑န္ ဖိအားေပးစက္) အင္းသို႔ ထည့္သြင္းျခင္း။
(င)     ၎ဝက္အူ၏ အထြက္တြင္ လၽွပ္စစ္အပူေပးကြိဳင္ အႀကီးစားမ်ား တပ္ဆင္ထား သည့္အတြက္ ဖိအားအသုံးျပဳၿပီး ထြက္ရွိလာေသာ စပါးခြံ/လႊစာ အေျခာက္မ်ားကို က်စ္ထုတ္လိုက္ျခင္းျဖင့္  မာေက်ာေတာက္ေျပာင္သည့္ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္မ်ား ရရွိပါသည္။

03

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းမ်ားမွ ေလာင္စာေတာင့္ထုတ္လုပ္ေနမႈမ်ား
၁၀။    စပါးခြံကို အစားထိုးေလာင္စာေတာင့္အျဖစ္ အသုံးျပဳမႈကို ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္ စတင္အသုံး ျပဳခဲ့ၿပီး ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွ နည္းပညာကိုယူ၍ ေလာင္စာေတာင့္ စက္႐ုံတစ္ခုကို စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ ပထမဆုံးအေနျဖင့္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ေလာင္စာေတာင့္ထုတ္လုပ္သည့္ စက္မ်ားကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွမွာယူၿပီး ဧရာဝတီတိုင္းေဒသႀကီး က်ိဳက္လတ္ႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ေကာင္စီနယ္ေျမ ေအလာတြင္ ေလာင္စာေတာင့္စက္မ်ားကို တပ္ဆင္အသုံးျပဳလ်က္ရွိပါသည္။ 

၁၁။    စစ္ေတြၿမိဳ႕တြင္ စက္႐ုံစတင္လည္ပတ္သည္မွစ၍ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ ပိႆာခ်ိန္ ေပါင္း (၁၅) သိန္းေက်ာ္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုသို႔ ထုတ္လုပ္အသုံးျပဳျခင္းသည္ သစ္ေတာ ဧက (၅၀၀၀) ေက်ာ္ကို ကာကြယ္သကဲ့သို႔ျဖစ္ေနပါသည္။ တစ္ေန႔လၽွင္ ေလာင္စာေတာင့္ ပိႆာခ်ိန္ (၅၀) ကို ထုတ္လုပ္ႏိုင္ၿပီး ေလာင္စာေတာင့္ တစ္ပိႆာကို ပ်မ္းမၽွ (၂၅၀) က်ပ္ႏႈန္း ျဖင့္ ဝယ္ယူသုံးစြဲႏိုင္ပါသည္။  

၁၂။    ယခုအခါ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ထုတ္လုပ္ေသာစက္ႏွင့္ စက္အပိုပစၥည္းမ်ားကို မ်ိဳးျမတ္မြန္ ကုမၸဏီ(က်ိဳက္လတ္)မွ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေပးလ်က္ရွိၿပီး ၎ကုမၸဏီသည္ ေဒသဆိုင္ရာ SME ထုတ္ကုန္ဆုကို ရရွိခဲ့ေသာ ကုမၸဏီျဖစ္ပါသည္။ 

၁၃။    အဆိုပါကုမၸဏီမွ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်ေသာ ေလာင္စာေတာင့္စက္၏ အလ်ားမွာ (၅) ေပ၊ အနံ (၂) ေပႏွင့္ အျမင့္ (၄) ေပရွိပါသည္။ ေလာင္စာေတာင့္စက္လည္ပတ္ရန္ ေမာ္တာ (၇.၅) ကီလိုဝပ္ႏွင့္ (၆) ကီလိုဝပ္ ရွိေသာအပူေပးစက္ အသုံးျပဳရမည္ျဖစ္သျဖင့္ တႏိုင္တပိုင္လုပ္ကိုင္ ႏိုင္ေသာ လုပ္ငန္းတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ တစ္နာရီလၽွင္ စပါးခြံ ေလာင္စာေတာင့္ ပိႆာ (၄၀) မွ (၅၀) အထိ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါသည္။ ေလာင္စာေတာင့္စက္၏ တန္ဖိုးမွာ ျမန္မာက်ပ္ေငြ (၃၅) သိန္း ျဖစ္ပါသည္။  

၁၄။     စိမ္းလန္းေျမစိုက္ပ်ိဳးေမြးျမဴေရးႏွင့္ အေထြေထြစီးပြားေရးလုပ္ငန္း သမဝါယမအသင္း လီမိတက္မွ စက္မ်ားကို အရစ္က်စနစ္ျဖင့္ေရာင္းခ်ေပးခဲ့ၿပီး တစ္ႏိုင္ငံလုံး က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ အသုံးျပဳႏိုင္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ပါသည္။ 

၁၅။    စစ္ကိုင္းစက္မႈဇုန္မွ ထုတ္လုပ္သည့္ စပါးခြံႏွင့္ လႊစာမႈန္႔တို႔ျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားေသာ ေလာင္စာေတာင့္ကို  ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသို႔ တင္ပို႔ေရာင္းခ်လ်က္ရွိရာ ထုတ္လုပ္ႏိုင္မႈပမာဏထက္ ဝယ္လို သည့္ ပမာဏက ပိုမိုမ်ားျပားေနပါသည္။ ေလာင္စာေတာင့္ထုတ္လုပ္သည့္ နည္းပညာျဖင့္ ထုတ္ လုပ္ၿပီး ေလာင္စာေတာင့္မ်ားကို  ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရွိ အကင္ဆိုင္ လုပ္ငန္းတစ္ခုသို႔ တင္ပို႔လ်က္ ရွိပါ သည္။ တစ္ႏွစ္လၽွင္ တန္ (၂၀) ပါ ကြန္တိန္နာတစ္လုံး ထုတ္လုပ္တင္ပို႔ႏိုင္ပါသည္။ ကြန္တိန္နာ တစ္လုံးကို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံအေရာက္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ (၁၄၀၀၀) ရရွိပါသည္။ စက္ပစၥည္း အခက္အခဲတစ္ခုျဖစ္သည့္ “လြန္”ေၾကာင့္ လိုအပ္သေလာက္ ထုတ္လုပ္တင္ပို႔ႏိုင္ျခင္း မရွိေသးပါ။    က်ိဳက္မေရာၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေမာ္လၿမိဳင္ ဘိလပ္ေျမစက္႐ုံတြင္ စက္႐ုံလည္ပတ္ရန္ လိုအပ္ေသာ စြမ္းအင္ကို စပါးခြံေလာင္စာျဖင့္ အစားထိုးသုံးစြဲေနပါသည္။ 

၁၆။    ပခုကၠဴၿမိဳ႕ ဗာဂ်ီးနီးယားေဆးလုပ္ငန္းမွ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ စက္႐ုံဖြင့္ပြဲကို  ၂ဝ၁၇ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီ လဆန္းပိုင္းမွစတင္ကာ စမ္းသပ္လည္ပတ္ခဲ့ၿပီး ေဆးစိုက္ရာသီတြင္ စပါးခြံ ေလာင္စာေတာင့္ ပိႆာ (၉၅ဝဝဝ) ထုတ္လုပ္ရန္ ရည္မွန္းထားပါသည္။ ယခင္က ေဆးေပါင္းရာ တြင္ ထင္းတန္ခ်ိန္ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ အသုံးျပဳရသျဖင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ေရး၊ သစ္ေတာျပဳန္းတီးမႈ ကာကြယ္ႏိုင္ေရးတို႔အတြက္ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ စက္႐ုံကို ေမၽွာ္မွန္းတည္ေဆာက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

၁၇။    တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအဖြဲ႕ႏွင့္ ကုမၸဏီအဖြဲ႕အစည္းမ်ားသည္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံမွ ပညာရွင္မ်ား ႏွင့္ပူးေပါင္း၍ ထိုင္းႏိုင္ငံ၏ နည္းပညာျဖင့္ မေကြးၿမိဳ႕၏ ေျမာက္ဘက္ ႏွစ္မိုင္ခန္႔အကြာရွိ (၇) ဧက က်ယ္ေသာ အမႈိက္စြန္႔ပစ္က်င္းေနရာတြင္ စြန္႔ပစ္အမႈိက္မ်ားအား မီးေသြးေတာင့္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲထုတ္လုပ္မည့္ အေမရိကန္ ေဒၚလာ (၅) သန္းတန္ဖိုးရွိ စက္႐ုံတစ္ခုကို တည္ေဆာက္ ရန္ ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။   ေန႔စဥ္ထြက္ရွိေသာ အမႈိက္တန္ခ်ိန္ (၆၀) ႏွင့္ တိုးျမႇင့္သိမ္းဆည္း သြားမည့္ အမႈိက္တန္ခ်ိန္ (၄၀) စုစုေပါင္းအမႈိက္ တန္ခ်ိန္ (၁၀၀) ကို စက္႐ုံသို႔ ေန႔စဥ္ ေပးသြင္းရမည္ျဖစ္ၿပီး တစ္တန္လၽွင္ ေဒၚလာ (၂၀၀) တန္ဖိုးရွိ မီးေသြးေတာင့္ (၃၅) တန္ ေန႔စဥ္ ထုတ္လုပ္မည္ျဖစ္ရာ မေကြးေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ အက်ိဳးခံစားခြင့္ (၅) ရာခိုင္ႏႈန္းရရွိမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ 

စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္အသုံးျပဳျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ား

၁၈။    စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ သုံးစြဲျခင္းျဖင့္ ေအာက္ပါအက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားကို ရရွိႏိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္- 
(က)    ထင္း၊ မီးေသြးမ်ားထက္ ေစ်းႏႈန္းထက္ဝက္သက္သာျခင္း၊
(ခ)    စြန္႔ပစ္စပါးခြံကို ကုန္ၾကမ္းအျဖစ္ သုံးျခင္းေၾကာင့္ သစ္ေတာျပဳန္းတီးျခင္းကို ထိန္းသိမ္းရာေရာက္ၿပီး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္အႏၲရာယ္မ်ားမွ ကာကြယ္ႏိုင္ျခင္း၊
(ဂ)    ထင္း၊ မီးေသြးအသုံးျပဳျခင္းမ်ားထက္ သက္သာ၍ လစဥ္၊ ႏွစ္စဥ္ ေငြကုန္ သက္သာျခင္း၊
(ဃ)    စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္၏ မီးအပူျပင္းအားသည္ (၁၆၃၂၀) ကီလိုဂရမ္ ရွိေသာ ေၾကာင့္ သာမန္ ထင္း၊ မီးေသြးတို႔ထက္ ေလာင္ကၽြမ္းအားေကာင္းျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါ သည္။   
၁၉။    စပါးခြံ႕ေလာင္စာေတာင့္ကို ဓါတ္ေျမၾသဇာအျဖစ္လည္း အသုံးျပဳႏိုင္သည့္အျပင္ လၽွပ္စစ္ မစီးႏိုင္သည့္ လၽွပ္ကာပစၥည္းအျဖစ္လည္း အသုံးျပဳႏိုင္ပါသည္။ စပါးခြံျပာတြင္ စီလီကာ အနည္း ဆုံး (၇၅) ရာခိုင္ႏႈန္း ပါဝင္ပါသည္။  စပါးခြံျပာကို ဘိလပ္ေျမအျဖစ္လည္း အသုံးျပဳႏိုင္ပါသည္။ စပါးခြံျပာကို အသုံးျပဳမႈ အေကာင္းဆုံးအပိုင္းမွာ ဇီဝေဗဒႏွင့္ဆိုင္သည့္ ဆုံး႐ႈံးမႈကို ေလ်ာ့က် ေစျခင္းျဖစ္ၿပီး ေလာင္စာအတြက္ ေကာင္းမြန္သည့္ အရင္းအျမစ္ျဖစ္ႏိုင္ၿပီး စြမ္းအင္ကို ျပန္လည္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္သည့္ အစြမ္းလည္းရွိပါသည္။  စပါးခြံျပာကိုအသုံးျပဳ၍ အပင္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ ပါသည္။ ရရွိလာေသာ စပါးခြံျပာကို ေရမစိုေစဘဲ ေျမႀကီးတြင္းသို႔ခ်က္ခ်င္း ထည့္သြင္း၍ အသုံးျပဳ ရပါမည္။ တစ္ဧကလၽွင္ စပါးခြံဖြဲျပာ (၃၀၀၀) ကီလိုဂရမ္ ထည့္သြင္းေပးရပါမည္။ ေရမဆိုသည့္ စပါးခြံဖြဲျပာကို ထည့္ျခင္းျဖင့္ ပိုတက္စီယမ္ အဟာရဓါတ္ ရရွိေစပါသည္။     

၂၀။    စပါးခြံကို ျပန္လည္အသုံးမျပဳဘဲ စြန္႔ပစ္ပါက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေစ တတ္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ စပါးခြံမ်ားသည္ ျမစ္ေခ်ာင္း၊ အင္းအိုင္မ်ားသို႔ ေရာက္ရွိသြားပါက ငါးသယံဇာတႏွင့္အတူ ေရ၏အရည္အေသြးကို ထိခိုက္ပ်က္စီးေစပါသည္။ စပါးခြံမွ ေျမၾသဇာ ျဖစ္ရန္ အခ်ိန္ (၄) ႏွစ္ ၾကာျမင့္ပါသည္။ စပါးခြံသည္ အလြယ္တကူ မေဆြးႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ေရလမ္းေၾကာင္း ပိတ္ဆို႔မႈမ်ားကိုလည္း ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ပါသည္။      

ႏိုင္ငံအခ်ိဳ႕၏ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ သုံးစြဲမႈ

၂၁။    ထင္းအစားထိုး စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္ကို အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ ဗီယက္နမ္၊ ထိုင္း၊ အိႏၵိယ၊ ဂ်ပန္၊ တ႐ုတ္ႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံတို႔တြင္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားကတည္းကပင္ တြင္က်ယ္စြာ အသုံးျပဳလ်က္ရွိပါသည္။

(က)  ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံ။    ။ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံသည္ ကမၻာတြင္ဆန္တင္ပို႔မႈ ဒုတိယ အမ်ားဆုံးႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး ဆန္စားသုံးမႈ အ႒မအမ်ားဆုံးႏိုင္ငံျဖစ္ပါသည္။  ႏွစ္စဥ္ ပ်မ္းမၽွအားျဖင့္ ဆန္တန္ခ်ိန္ (၄၄) မီလီယံတန္ ထြက္ရွိပါသည္။ စပါးခြံ တန္ခ်ိန္မွာ ပ်မ္းမၽွအားျဖင့္ႏွစ္စဥ္ (၉) မီလီယံတန္ ထြက္ရွိပါသည္။ ႀကီးမားသည့္ ဆန္ထုတ္ လုပ္သည့္ စင္တာ (၂) ခု ရွိပါသည္။ ထြက္ရွိလာသည့္ စပါးခြံမ်ားအား ျပန္လည္ အသုံးခ်ရာတြင္ စပါးခြံ (၁၅) ရာခိုင္ႏႈန္းကို ခ်က္ျပဳတ္ျခင္းအတြက္ သုံးစြဲ၍(၅၀) ရာခိုင္ႏႈန္းကို အုတ္ဖုတ္ျခင္းလုပ္ငန္းႏွင့္ (၁၀) ရာခိုင္ႏႈန္းကို ေလာင္စာေတာင့္ အျဖစ္ သုံးစြဲၾကေသာ္လည္း (၂၅) ရာခိုင္ႏႈန္းသည္ အသုံးမျပဳဘဲ က်န္ရွိေနပါသည္။ စပါးခြံမ်ားသည္ အသုံးမဝင္သည့္ စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ၿပီး အလြယ္တကူ မီးေလာင္ကၽြမ္းႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စပါးခြံမ်ားကို ေလာင္စာ အျဖစ္အသုံးျပဳရန္ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္မ်ားအျဖစ္ျပဳလုပ္၍ သုံးစြဲၾကပါသည္။ အခ်ိဳ႕ကုမၸဏီမ်ား သည္ စီးပြားေရးေစ်းကြက္မ်ားတြင္သာမက စက္႐ုံမ်ား၌ပါ စပါးခြံေလာင္စာကို အသုံးျပဳေနၾကပါသည္။ 

(ခ)  ထိုင္းႏိုင္ငံ။    ။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ ဆန္ထုတ္လုပ္မႈသည္ တစ္ႏွစ္လၽွင္ ပ်မ္းမၽွအား ျဖင့္ ဆန္တန္ခ်ိန္ ၆၀ မီလီယံတန္ခန္႔ ထြက္ရွိပါသည္။ စပါး (၁) တန္လၽွင္ စပါးခြံ (၂၂၀) ကီလိုဂရမ္ ထြက္ရွိပါသည္။ စပါးခြံ (၁) တန္လၽွင္ (၄၁၀) မွ (၅၇၀) ကီလိုဝပ္ ရွိေသာ လၽွပ္စစ္ စြမ္းအားကို ထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါသည္။  ထိုင္းႏိုင္ငံသည္ စပါးခြံကို ေလာင္စာအျဖစ္ အသုံးမျပဳေသာ္လည္း လၽွပ္စစ္စြမ္းအား ထုတ္လုပ္၍ အသုံးျပဳ လ်က္ရွိသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။   

(ဂ) အိႏၵိယ။        ။ အိႏၵိယႏိုင္ငံတြင္ ဆန္ထုတ္လုပ္ျခင္းမွ စပါးခြံ (၂၂) ရာခိုင္ႏႈန္း ရရွိ ပါသည္။  ဆန္ထုတ္လုပ္မႈမ်ားျပားျခင္းေၾကာင့္ တစ္လလၽွင္ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္  (၅၀၀) မက္ထရစ္တန္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါသည္။ ေနာင္တြင္ ေလာင္စာေတာင့္ (၃၀၀၀) မက္ထရစ္တန္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ရန္ ေမၽွာ္မွန္းထားပါသည္။  

(ဃ) ဂ်ပန္။         ။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံသည္ ကမၻာတြင္ (၉) ႏိုင္ငံေျမာက္ ဆန္တင္ပို႔ထုတ္ လုပ္မႈအမ်ားဆုံး ေနရာတြင္ရွိပါသည္။  တစ္ႏွစ္လၽွင္ စပါးတန္ခ်ိန္ (၈၅၀၀၀၀၀) ထြက္ရွိရာ ၎စပါးမွ စပါးခြံသည္ (၂၀) ရာခိုင္ႏႈန္း ထြက္ရွိပါသည္။ ထြက္ရွိလာ သည့္ စပါးခြံအမ်ားစုကို စိုက္ပ်ိဳးေရးသုံးပစၥည္းမ်ားႏွင့္ အခ်ိဳ႕ကို ေလာင္စာေတာင့္ အျဖစ္ အသုံးျပဳၾကပါသည္။     ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတြင္လည္း ဆန္စပါးမွတစ္ဆင့္ ေလာင္စာ စြမ္းအင္လိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ရန္ ေဆာင္႐ြက္လ်က္ရွိပါသည္။

(င) တ႐ုတ္။        ။ လယ္ယာထြက္သီးႏွံမ်ား၏ ေဘးထြက္စြန္႔ပစ္ပစၥည္းမ်ားမွ ဇီဝ ေလာင္စာအျဖစ္ အသုံးျပဳႏိုင္ပါသည္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသည္ ဆန္စပါးကို အမ်ားဆုံး စိုက္ပ်ိဳးသည့္ ႏိုင္ငံျဖစ္၍ ဆန္စပါးေဘးထြက္ပစၥည္းတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေသာ ေကာက္႐ိုးကို ျပန္လည္အသုံးခ်၍ တန္ဖိုးႀကီးမားေသာ ဇီဝေလာင္စာတစ္ခုအျဖစ္ တစ္ဖန္ ျပန္လည္အသုံးခ်မႈကို သုေတသနျပဳလုပ္၍ ေဆာင္႐ြက္လၽွက္ရွိပါသည္။ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံသည္ တစ္ႏွစ္လၽွင္ ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးရာမွ ေကာက္႐ိုးတန္ေပါင္း (၂၃၀) သန္း ခန္႔ထြက္ရွိပါသည္။ တိရိစၧာန္အစားအစာျဖင့္ အသုံးျပဳၿပီး က်န္ရွိေသာ ေကာက္႐ိုး မ်ားကို မီး႐ႈိ႕စြန္႔ပစ္၍ ေလထုညစ္ညမ္းမႈႏွင့္ ေတာမီးေလာင္ျခင္းကို ကာကြယ္ရာ ေရာက္ပါသည္။   တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ဇီဝေလာင္စာ Station မ်ား တည္ေဆာင္၍ အိမ္ေထာင္စုမ်ားကို ေျမေအာက္ ပိုက္လိုင္းမ်ားမွ တစ္ဆင့္ ဇီဝဓါတ္ေငြ႕ ေပးေဆာင္ ရန္ စီမံထားပါသည္။ ထို႔အျပင္ အက်ိဳးေက်းဇူးတစ္ခုမွာ စပါး၊ ေကာက္႐ိုး အႂကြင္း အက်န္မ်ားသည္ မူလစပါးခင္းမ်ားသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိၿပီး ေအာ္ဂဲနစ္ေျမၾသဇာမ်ား အျဖစ္ ျပန္လည္အသုံးခ်ႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ Recycle သေဘာ ျပန္လည္အသုံးျပဳ ႏိုင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထို႔အျပင္ ၎လုပ္ငန္းစဥ္၏ ေဘးထြက္တစ္ခုျဖစ္ေသာ CO2 သည္ ေနမွအပူကို ျပန္လည္ စစ္ယူလိုက္သည့္ အျပင္ စပါးမ်ားႀကီးထြားစဥ္တြင္ စပါးက CO2 ကို ရယူသည့္အခါ ေလထုတြင္ CO2 ပါဝင္မႈကို ေလ်ာ့နည္းေစပါ သည္။  

၂၂။    တင္ျပပါႏိုင္ငံမ်ားသည္ စပါးကို အဓိကထား စိုက္ပ်ိဳးေသာႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ေဘးထြက္ စပါးခြံကို ထိေရာက္အက်ိဳးရွိစြာ အသုံးျပဳ၍ ေလာင္စာက႑ကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွ အေထာက္ အကူျပဳေနပုံကို နမူနာထား တင္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ 

နိဂုံး
၂၃။    မိမိတို႔ႏိုင္ငံသည္ ေလာင္စာေတာင့္ ထုတ္လုပ္ႏိုင္သည့္ လယ္ယာစြန္႔ပစ္ကုန္ၾကမ္းမ်ား မ်ားစြာရွိျခင္းေၾကာင့္ ၎တို႔ကို ေလာင္စာေတာင့္အျဖစ္ အသုံးခ်ႏိုင္မည္ဆိုပါက သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးအတြက္ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစမည္ျဖစ္ပါသည္။  ထင္းအစားထိုး ေလာင္စာေတာင့္ျဖစ္ေသာ စပါးခြံေလာင္စာေတာင့္သည္ မီးခိုးထြက္ရွိမႈ အနည္းငယ္ရွိေသာ္လည္း သစ္ေတာမ်ား ျပဳန္းတီးေစသည့္ ထင္းသုံးစြဲမႈကို ေလၽွာ႔ခ်ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ သုံးစြဲသင့္သည့္ ထုတ္ကုန္ ျဖစ္သည့္အျပင္ renewable ႏွင့္ clean energy ကိုျဖစ္ေစၿပီး သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ႏွင့္ သစ္ေတာ သယံဇာတမ်ားကို ထိေရာက္စြာ ကာကြယ္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။

သတိျပဳရန္

ဤသတင္းအခ်က္အလက္သည္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအား ၎တို႔၏ လႊတ္ေတာ္ဆိုင္ရာ တာဝန္မ်ားကို ေဆာင္႐ြက္ရာတြင္ အေထာက္အကူျပဳရန္အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ ပုဂၢိဳလ္ေရးဆိုင္ရာကိစၥ တစ္စုံတစ္ခုအတြက္ အသုံးျပဳရန္မဟုတ္ပါ။ အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ ေနာက္ဆုံးရသတင္းျဖစ္မည္ဟု သတ္မွတ္မထားသင့္ပါ။ ဤအခ်က္အလက္မ်ားအား တရားဝင္ သို႔မဟုတ္ ပညာရွင္ဆိုင္ရာ အႀကံေပး ခ်က္အျဖစ္ မသတ္မွတ္သင့္ပါ။ အထူးအႀကံေပးခ်က္ သို႔မဟုတ္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားလိုအပ္ပါက အရည္အေသြး ျပည့္မီေသာ သင့္ေလ်ာ္သည့္ ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္သင့္ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္ သုေတသနဝန္ေဆာင္မႈသည္ စာတမ္းတိုမ်ားတြင္ ပါဝင္ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးႏိုင္ပါသည္။ အမ်ားျပည္သူႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္း မရွိပါ။
 

ရက္စြဲ
၇.၁၂.၂၀၁၈